Sebastian Vettel,du bist Weltmeister (μέρος 1ο)

Γρηγόρης Τιμπλαλέξης

Γρηγόρης Τιμπλαλέξης

Share on facebook
Share on twitter

Η άλλοτε ομάδα – θρύλος του grid, με το χαρακτηριστικό very very red car, η Σκουντερία Φερράρι, με τα 16 πρωταθλήματα κατασκευαστών, την περσινή σεζόν βρέθηκε σε αγωνιστικό και διοικητικό τέλμα. Τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά(με εξαίρεση τα δύο βάθρα του Leclerc στην Αυστρία και στο επετειακό grand prix του Silverstone για τα 70 χρόνια της Φόρμουλα 1), η δυσπιστία προς το πρόσωπο του επικεφαλής Mattia Binotto μεγαλώνει, ενώ οι τιφόζι πνέουν τα μένεα εναντίον της διοίκησης Elkann – Camillieri λόγω των καταστροφικών επιλογών τους. Αλλά ας μην ασχοληθούμε με τα κακώς κείμενα της Σκουντερία, δεν είμαστε σίγουρα οι καθ’ ύλην αρμόδιοι. Στο παρόν αφιέρωμα θα ασχοληθούμε με τα έργα και τις ημέρες του 4άκις παγκόσμιου πρωταθλητή,Sebastian Vettel.

Προτού ξεκινήσω να ξεκαθαρίσω ότι ο υπογράφων είναι μεγάλος θαυμαστής του Sebastian Vettel. Ήμουν- δεν ήμουν 8 χρόνων, όταν τον είδα να κερδίζει για πρώτη φορά στην καριέρα του με το μονοθέσιο της Toro Rosso (νυν Alpha Tauri) στο grand prix της Monza το 2008. Αναπόφευκτο ήταν, λοιπόν, να μπει το Φεττελικό μικρόβιο μέσα μου. Οπότε σε περίπτωση που δεν κρατήσω την απαιτούμενη αντικειμενικότητα, ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη.

Tο παιδί από το Χέπενχαιμ, τα παιδικά ινδάλματα και η αρχή στα καρτ 

Ο Sebastian Vettel γεννήθηκε στις 3 Ιουλίου του 1987.Τα παιδικά του ινδάλματα ήταν, όπως έχει αναφέρει και ο ίδιος σε συνεντεύξεις του, οι τρεις Μάικλ-ο συμπατριώτης του Μίκαελ Σουμάχερ, ο Μάικλ Τζόρνταν αλλά και το είδωλο της ποπ, Μάικλ Τζάκσον. Παιδικό του όνειρο ήταν να γίνει και αυτός είδωλο της ποπ, αλλά ευτυχώς για όλους εμάς τον κέρδισε ο μηχανοκίνητος αθλητισμός. Την πρώτη κρυάδα με τα καρτ την πήρε σε ηλικία τεσσάρων ετών, ενώ σύντομα το 1998 εντάχθηκε και στο πρόγραμμα νέων οδηγών της Red Bull. Οι πρώτες επιτυχίες ήρθαν το 2001 με την κατάκτηση του Kart Cup του Μονακό, με το 2005 να του φέρνει, ως επιβράβευση για τις επιδόσεις του στο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 3, την ευκαιρία για τη θέση δοκιμαστή στην BMW-Williams το 2006 και στην BMW Sauber το 2007. 

Η δύσκολη αρχή στην BMW-Sauber

Όπως λέει ο θυμόσοφος λαός ,κάθε αρχή και δύσκολη. Κάτι που στην περίπτωση του Sebastian Vettel αποδείχθηκε περίτρανα. Η κλειδαρότρυπα για τη πρώτη του συμμετοχή σε Grand Prix ήρθε στην Ουγγαρία το 2006, όταν ο τότε τρίτος οδηγός της ομάδας, Robert Kubica αντικατέστησε ως δεύτερος οδηγός τον παγκόσμιο πρωταθλητή του 1997, Jacques Villeneuve, ο οποίος βρισκόταν σε διαδικασία αποχώρησης από την ομάδα της BMW-Sauber.Η συμμετοχή στο πρώτο Grand Prix της καριέρας του ,περιορίστηκε μόνο στα δοκιμαστικά της Παρασκευής. Έστω κι έτσι, όμως, η αρχή είχε γίνει.

Το άγχος της πρώτης φοράς είχε πάει περίπατο και όλοι συνειδητοποίησαν πως μια μεγάλη καριέρα ήταν εν τη γενέσει της. Προς επίρρωση όλων αυτών, ένα χρόνο αργότερα ήρθε και η συμμετοχή στον αγώνα του Όστιν, στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου ο ίδιος έγινε ο νεότερος οδηγός που κερδίζει έναν βαθμό σε αγώνα Παγκοσμίου Πρωταθλήματος (το ρεκόρ αυτό έμελλε να σπάσει το 2015, από τον μόλις δεκαεφτάχρονο τότε Μάξ Φερστάπεν).

Η άλλοτε ομάδα - θρύλος του grid, με το χαρακτηριστικό very very red car, η Σκουντερία Φερράρι, με τα 16 πρωταθλήματα κατασκευαστών, την περσινή σεζόν βρέθηκε σε αγωνιστικό και διοικητικό τέλμα. Τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά(με εξαίρεση τα δύο βάθρα του Leclerc στην Αυστρία και στο επετειακό grand prix του Silverstone για τα 70 χρόνια της Φόρμουλα 1), η δυσπιστία προς το πρόσωπο του επικεφαλής Mattia Binotto μεγαλώνει, ενώ οι τιφόζι πνέουν τα μένεα εναντίον της διοίκησης Elkann - Camillieri λόγω των καταστροφικών επιλογών τους. Αλλά ας μην ασχοληθούμε με τα κακώς κείμενα της Σκουντερία, δεν είμαστε σίγουρα οι καθ' ύλην αρμόδιοι. Στο παρόν αφιέρωμα θα ασχοληθούμε με τα έργα και τις ημέρες του 4άκις παγκόσμιου πρωταθλητή,Sebastian Vettel.
<<Ατίθασα νιάτα>>

2008:Η χρονιά ασανσέρ για τον Φέττελ

Η σεζόν του 2008 μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια σεζόν με πολλά σκαμπανεβάσματα στην αγωνιστική απόδοση του Γερμανού Πιλότου. Στους πρώτους τέσσερις αγώνες του πρωταθλήματος δεν κατάφερε να τερματίσει, χτίζοντας ένα αρνητικό σερί. Ωστόσο, ο Γερμανός έβαλε το κεφάλι κάτω και τα αποτελέσματα άρχισαν σταδιακά να βελτιώνονται. Στο ναό της ταχύτητας ,την γνωστή Monza, γράφτηκε ιστορία. Ο Vettel ήταν ταχύτατος όλο το Σαββατοκύριακο κερδίζοντας την pole position, αλλά και τον αγώνα με διαφορά άνω των έντεκα δευτερολέπτων από τον δεύτερο Heikki Kovalainen. Έτσι ,πήρε την παρθενική του νίκη ,χαρίζοντας παράλληλα στην Toro Rosso την πρώτη νίκη στην ιστορία της, ενώ ο ίδιος έγινε ο-τότε-νεότερος οδηγός που κερδίζει σε αγώνα Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.

Η άλλοτε ομάδα - θρύλος του grid, με το χαρακτηριστικό very very red car, η Σκουντερία Φερράρι, με τα 16 πρωταθλήματα κατασκευαστών, την περσινή σεζόν βρέθηκε σε αγωνιστικό και διοικητικό τέλμα. Τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά(με εξαίρεση τα δύο βάθρα του Leclerc στην Αυστρία και στο επετειακό grand prix του Silverstone για τα 70 χρόνια της Φόρμουλα 1), η δυσπιστία προς το πρόσωπο του επικεφαλής Mattia Binotto μεγαλώνει, ενώ οι τιφόζι πνέουν τα μένεα εναντίον της διοίκησης Elkann - Camillieri λόγω των καταστροφικών επιλογών τους. Αλλά ας μην ασχοληθούμε με τα κακώς κείμενα της Σκουντερία, δεν είμαστε σίγουρα οι καθ' ύλην αρμόδιοι. Στο παρόν αφιέρωμα θα ασχοληθούμε με τα έργα και τις ημέρες του 4άκις παγκόσμιου πρωταθλητή,Sebastian Vettel.

2009:H μπόρα πριν την καταιγίδα

Ως επιστέγασμα όλων αυτών των προσπαθειών ήρθε -στις αρχές του 2009- η προαγωγή στην μαμά-εταιρεία, την Red Bull Racing, αντικαθιστώντας τον David Coulthard. Η πρώτη χρονιά με το νέο μονοθέσιο ήταν σαφώς αναγνωριστική. Ο επικεφαλής της ομάδας, Christian Horner ήταν απόλυτα προσγειωμένος αναφορικά με τις προσδοκίες και τις απαιτήσεις του και οι στόχοι ήταν δύο: η πρώτη νίκη στην ιστορία της ομάδας αλλά και ένα καλό πλασάρισμα στον βαθμολογικό πίνακα. Σημείωσε τέσσερις νίκες και σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα βάθρα ,τερμάτισε δεύτερος στη βαθμολογία ,πίσω από τον Jenson Button της Brawn GP.

2010 : H πρώτη φορά που το <<Sebastian Vettel ,du bist Weltmeister>>ήχησε στα αυτιά μας…

Η σεζόν 2010 ξεκίνησε με μεγάλες προσδοκίες για την ομάδα της Red Bull. Ο δαιμόνιος αεροδυναμιστής, Adrian Newey και ο σχεδιαστής Rob Marshall, σε συνδυασμό με την δυνατή κινητήρια μονάδα της Renault, δημιούργησαν ένα μονοθέσιο τέρας, την RB6(την οποία ο Φέττελ ονόμασε Randy Mandy,βάσει της συνήθειας που είχε να δίνει ονόματα στα μονοθέσια του).Έτσι, λοιπόν, η Red Bull με το ίδιο οδηγικό δίδυμο (ομόσταυλος του ήταν ο Αυστραλός, Mark Webber) και με την RB6 σε τρελά κέφια, ρίχτηκε στη μάχη με μοναδικό στόχο την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά, με το μονοθέσιο να γράφει εκπληκτικούς αριθμούς, με εννέα νίκες, όπου ίδιος σημείωσε πέντε, δεκαπέντε pole positions και είκοσι ταχύτερους γύρους.

Παρά τα εκπληκτικά νούμερα, ο δρόμος προς την κατάκτηση του παγκόσμιου πρωταθλήματος δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Οι συνεχόμενες αλλαγές στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα μεταξύ Webber και Hamilton δεν έδιναν την εντύπωση ότι ο Γερμανός θα μπορούσε να ανατρέψει την κατάσταση και να στεφθεί παγκόσμιος πρωταθλητής.

Το πρωτάθλημα του 2010 ήταν ένα πρωτάθλημα με πολλές ανατροπές και ως τέτοιο, έφτασε να κριθεί στον τελευταίο αγώνα του Άμπου Ντάμπι ,στην πίστα της Yas Marina. Η βαθμολογία πριν τον αγώνα μπορεί να χαρακτηριστεί με μια λέξη: “χάος“. ΟFernando Alonso της Φερράρι ήταν πρώτος με 246 βαθμούς, δεύτερος ήταν ο Mark Webber με 238, τρίτος βρισκόταν ο Sebastian Vettel με 231 ,ενώ στην τέταρτη θέση ήταν ο Lewis Hamilton με 222. Μαθηματικές ελπίδες για την κατάκτηση του τίτλου είχαν και οι τέσσερις, με αυτές του Hamilton να είναι λίγο πιο “κουτσουρεμένες”, ενώ ο πρωταθλητής του 2009 Jenson Button δεν ήταν πια σε θέση να υπερασπιστεί το παγκόσμιο στέμμα του. Τα πράγματα για την κατάκτηση του τίτλου ήταν απλά.

Για να στεφθεί παγκόσμιος πρωταθλητής ο Vettel, έπρεπε πάση θυσία να κερδίσει τον αγώνα και ο Alonso να τερματίσει από την 6η θέση και κάτω. Ο Γερμανός πιλότος έκανε το καθήκον του, ενώ ο Alonso δεν μπόρεσε ποτέ να περάσει τον Ρώσο Vitaliy Petrov της Renault και έμεινε στην 7η θέση. Το γελαστό αγόρι από το Χέπενχαιμ κατέκτησε τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο και έγινε ο νεότερος παγκόσμιος πρωταθλητής, ρεκόρ που ακόμα και σήμερα δεν έχει καταρριφθεί.

Η άλλοτε ομάδα - θρύλος του grid, με το χαρακτηριστικό very very red car, η Σκουντερία Φερράρι, με τα 16 πρωταθλήματα κατασκευαστών, την περσινή σεζόν βρέθηκε σε αγωνιστικό και διοικητικό τέλμα. Τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά(με εξαίρεση τα δύο βάθρα του Leclerc στην Αυστρία και στο επετειακό grand prix του Silverstone για τα 70 χρόνια της Φόρμουλα 1), η δυσπιστία προς το πρόσωπο του επικεφαλής Mattia Binotto μεγαλώνει, ενώ οι τιφόζι πνέουν τα μένεα εναντίον της διοίκησης Elkann - Camillieri λόγω των καταστροφικών επιλογών τους. Αλλά ας μην ασχοληθούμε με τα κακώς κείμενα της Σκουντερία, δεν είμαστε σίγουρα οι καθ' ύλην αρμόδιοι. Στο παρόν αφιέρωμα θα ασχοληθούμε με τα έργα και τις ημέρες του 4άκις παγκόσμιου πρωταθλητή,Sebastian Vettel.
Η στιγμή που ξεσπά σε κλάμματα μετά την κατάκτηση του τίτλου,στην Yas Marina

You just need to wait sunshine…

Το συγκεκριμένο άρθρο-αφιέρωμα πάει με πολλή αγάπη, στον φίλτατο Σπύρο.

Διάβασε επίσης!

Ψήφισε το καλύτερο άρθρο για το μήνα...